ZelfBankieren planting-paradise(t)

ZelfBankieren

Dit Essay verkent een mogelijk antwoord op de vraag: “Bestaat cultuur zonder geld?”.
De gedachtenontwikkeling leidt tot een duidelijk antwoord: “Jawel!”.
Het Essay formuleert dat je ZELF de bank moet vormen.
Sterker nog: je vormt de bank al; het enige wat nodig is, is dat je meedoet.

Dit Essay leidt tot de Realisatie: Vorm je eigen bank/’gemeenschap’.
Dat vereist echter een onderliggende Realisatie: “Alléén voor Soevereinen!”.

Hieronder wordt uitgelegd dat het heel eenvoudig is om zelf een bank te beginnen.

Vier opties worden doorgedacht, om te laten zien hoe dat kan.
Elk van die opties leidt tot de daarop volgende optie.
De eindconclusie is dat je, in feite, nu al eigenaar van en bank ... bent!
Het enige wat nodig is, is dat je besluit om dat zelf ook te be-leven.

Dit Essay is opgebouwd uit twee delen.
Beide delen komen tot dezelfde conclusie.
Het eerste deel gaat over een andere beschouwing van samenleving.
Het tweede del gaat over een analyse van het vormen van een bank.

  • Deel 1: Samenleving van soevereinen
  • Deel 2: Begin je eigen bank

DEEL 1

Dit eerste deel van dit Essay verkent het concept van samenleving.
Centraal staat de gedachte dat elke mens Vrije Keuze heeft, en dus Soeverein is.
Dat betekent dat de mens, per definitie, boven de wet staat; want zelf de wet vormt.
Samenlevingen die mensen ondergeschikt maken aan de wet, zijn hels (en ‘verboden’).

De visie dat elke mens Soeverein is, is fundamenteel en bepalend voor de conclusie.
Als de mens soeverein is en zelf de wet bepaalt, dan bepaalt die ook alle waarden.
De waarde van geld, is dan het gevolg van de waarde gegeven door Soevereinen; niet door banken>
We komen zelfs tot de conclusie dat de Bank, te totaalwaarde van de samenleving van soevereinen vertegenwoordigt.

Eerst is het echter nodig om kerk en staat te scheiden.
Belangrijker nog: het is nodig om geloof en bijgeloof te scheiden.
Specifiek: het is nodig om onderscheid te maken tussen de staat en mensen.
Een ‘staat’, is een abstractie, en ondergeschikt aan vrije mensen: soevereinen.

Voordat ik kan uitleggen hoe je zelf je eigen bank vormt ...,
... moet ik eerst uitleggen dat je eigenwaarde is gebaseerd op je eigen bezieling
Maar voordien is het nodig om in te zien dat een overheid geen bezieling heeft,
Om dat te laten zien zijn de volgende 20 gedachtestappen nodig om tot de conclusie te komen:

Leven met Vrije Keuze

Elke mens leeft, en elk levend wezen heeft Vrije Keuze.
Dat is een natuurlijk gegeven, en een gegeven van en voor elke vorm van leven.
Niemand kan je dat geven; niemand kan je dat dus afpakken.
Maar er zijn wel mensen die dat over en weer lijken te doen: anderen Vrije Keuze ontnemen.

Bezieling versus Slavernij

Ontnemen van Vrije Keuze is vergelijkbaar met diefstal én met dood.
Ontroven van Vrije Keuze is hetzelfde als het verlammen of doden van de Ziel.
Elke mens heeft Vrije Keuze; en het beleven van Vrije Keuze heet bezieling; het be-leven van de ziel.
Het ontnemen van Vrije Keuze is ont-zieling, en heet slavernij.

Vrije Keuze versus Soevereiniteit

Voor alle vormen van leven is Vrije Keuze een gegeven.
Levensvormen kunnen Vrije Keuze doorgeven, door te paren en leven te baren.
Levende wezens kunnen géén Vrije Keuze maken, dus ook niet ontnemen.
Iedereen kan Vrije Keuze alléén ZELF beleven: dat heet “Soeverein”.

Soeverein versus Wil

Vrije Keuze is altijd, per definitie, een unieke eigen beleving
Je kan je Vrije Keuze alleen, uitsluitend, zelf bepalen.
Daarin bepaal je de richting van je beleving, en de koers van je leven.
Daarin beoefen je, zoals men dat zegt: (je) Wil is (je) Wet.

WIl versus Wet

Je wil bepaal je niet alleen zelf, maar in samenspel met de schepping.
De Schepping omvat het hele universum, en àlle vormen van leven.
Alle vormen van leven hebben daarin elk eigen Vrije Keuze.
Jouw gebruik van Vrije Keuze is dus in samenspel met Vije Keuze van alle vormen van leven.

Wet versus Schepping

Alle levensvormen nemen actief deel als scheppers in de schepping.
Elke levensvorm kan Vrije Keuze op een andere manier uiten.
Daarin complementeren levensvormen, allemaal, elkaar.
Elke mens, en de mensheid als geheel, is schepper in de schepping.

Schepping en wetmatigheden

  1. Kosmische wetten ; wetmatigheden van universele schepping
  2. Natuurwetten : beleving van wetmatigheden van leven op aarde
  3. Landswetten : overeenkomsten (ww, niet znw) tussen MENSEN
  4. Wetten van de zee : afspraken over de omgang met Aarde

Wetmatigheden versus wetten

“Wetmatigheden” zijn universele samenhangen zoals wij die we beleven.
“Wetten” zijn individuele interpretaties van die universele wetmatigheden.
“Landswetten” zijn gemeenschappelijke aannamen van individuele visies.
Wetten zijn per definitie mentale constructies, dus verbale abstracties.

Wetten versus Vrijheid

Wetten zijn NOOIT waar; en wetten geven géén rechten.
Wetten zijn afspraken tussen mensen, en per definitie slechts abstracties.
Wetten hebben géén eigen leven, géén ziel, géén verantwoordelijkheid.
Wetten staan dus NOOIT boven de vrijheid en vrije keuze van leven.

Vrijheid versus Samenleven

Wetten zijn slechts gedeelde abstracties van unieke individuele visies.
De vorming van die visies is gebaseerd op vrije uiting van vrije wil.
Daarin geldt: Vrije Keuze =>  uiting => herkenning => overeenkomsten.
Vanuit de onderkende overeenkomstigheden ontstaat samenspel: samenleving.

Samenleving versus Maatschappij

Een samenleving is een groep van mensen waar hun overeenkomsten de wetten bepalen.
Een maatschappij is een bedrijfsvorm waarin wetten de samenleving van mensen bepaalt.

Soevereine mensen staan altijd boven de wet: ze vormen samenleving.
In een maatschappij heeft de mens geen vrije wil, en de status van slaaf.

Maatschappij versus Politiek

Daar waar elke mens soeverein is, zijn de wetten altijd bezield, en worden ze be-leefd.
Wanneer de mens de wet, een abstractie, boven de mens stelt, wordt de mens ontzield.
Politiek is de besluitvorm, waarin mensen samen de landswetten bepalen.
Afhankelijk van de manier waarop mensen dat doen leven ze samen.

Politiek versus Regering

Per definitie vormen mensen op basis van Vrije Keuze hun samenleving.
Vrije Keuze => Partij => Regering => Overheid (in feite de Onderheid)

De Onderheid is een groep van mensen die doet wat de regering wil.
Wetten van een regering gelden uitsluitend voor de onderheidsambtenaren

Regering versus Staat

Een staat is een stelsel van afspraken (tussen mensen) over het maken van afspraken (tussen mensen).
Per definitie is een slaat slechts het stelsel afspraken tussen soevereinen.
Een staat heeft heen eigen wil, en geen eigen leven: soevereinen kiezen.
Als een staat doet alsof die vrije keuze mag/kan bepalen, is het een hel.

Staat versus verantwoordelijkheid

Per definitie is een staat een abstractie: opgeschreven afspraken tussen mensen.
Die afspraken gelden per definitie NIET voor mensen die deze afspraken NIET zelf maakten.

Als onbezielde abstractie heeft een Staat géén vrije keuze, en geen verantwoordelijkheid.
Een staat is per definitie onverantwoordelijk; de verantwoordelijkheid ligt bij de soevereinen.

Verantwoordelijkheid versus Eigenwaarde

Verantwoordelijkheid ligt in het leren omgaan met de gevolgen van Vrije Keuze.
Wie de gevolgen van eigen vrije keuze niet be-leeft, is onverantwoordelijk.
Wie de gevolgen van vrije keuze wel beleeft, is schepper.
Scheppers beleven hun eigen waarde in de schepping.

Eigenwaarde versus geldigheid

Op basis van Vrije Keuze leef je met be-zieling.
Vanuit be-zieling beleef je je eigen waarde.
In het (leren) omgaan met de gevolgen be-leef je verantwoordelijkheid
Daarin leer je om met andere samen geld’ige afspraken te maken

Geldigheid versus Waarde

Zodra je geldige afspraken maakt heeft je eigenwaarde een meerwaarde.
Anderen zien hoe jouw eigen waarde hen helpt; dat geeft waardering.
Samen met anderen kan je daardoor meer bereiken dan elk alleen.
Het gevolg is dat jullie allemaal samen aandeel hebben in het produceren van nieuwe waarden

Waarde versus Geld

Op basis van de nieuwe waarden ontstaan nieuwe vermogens.
Vanuit die nieuwe vermogens ontstaan nieuwe  ondernemingen.
In die nieuwe ondernemingen vormen zich nieuwe processen.
Die waardevolle processen hebben een eigen waarde: als “geld”.

Geld versus Bank

Geld is dus het gevolg van geldige afspraken tussen mensen.
Vanuit eigenwaarde ontstaat een meerwaarde met toename van vermogen.
Dat vermogen is niet van een individu, maar ontstaat door het samenspel.
De totaalwaarde van de groep heeft een waarde: en heet “bank”.

Conclusie

De stappen hierboven laten zien dat bank de waarde is van samenspel.
Daarin is belangrijk dat samenspel alleen bestaat tussen soevereinen.
Soevereinen maken afspraken, maar niemand kan de wil van een ander bepalen.
Het is van fundamenteel belang om soevereinen te onderscheiden van Abstracties.

Overeenkomsten, Wetten, Geld en Banken zijn abstracties.
Geen daarvan heeft enige eigen waarde; want geen bezieling.
Geen daarvan heeft eigen keuze; en is onverantwoordelijk.
Het zijn, en blijven, afspraken tussen soevereinen.

In een aantal kulturen stellen mensen de wetten boven de mensen.
Steeds blijkt dat die mensen zichzelf ook boven de wet stellen.
In al die gevallen schrijven enkele mensen anderen de wet voor.
Dat is per definitie ‘verboden’; wilsbepaling is hetzelfde als slavernij.

De enige samenlevingsvorm is die van een samenspel van soevereinen.
Daarin is elke mens verantwoordelijk en bezield; schepper in de schepping.
Daarin staat Vrije Keuze centraal, en ontstaat meerwaarde door waardering.
De totale meerwaarde van dat samenspel is de waarde van ‘de bank’.

 

DEEL 2

Dity tweede deel van dit Essay laat zien dat een bank niet wordt gevormd door geld.
Eenbank wordt altijd gevormd door mensen.
De waarde van mensen wordt NOOIT bepaald door geld.
Mensen geven, altijd, alleen, waarde aan geld.

DEEL 1 leidde tot de conclusie dat BANK onze waarde, samen, vertegenwoordigt.
Dat betekent dat die bank onze gemeenschappelijke waarde voorstelt; als soevereinen.
Het is belangrijk dat soevereinen altijd de waarde van de bank en geld bepalen.
Vandaar dat we hieronder het omgekeerde bekijken: hoe kan je een bank maken?

Zelf een bank beginnen is heel simpel.
Het heeft niets met ‘de bankwet’ te maken; en heeft niets met’ belastingen’ te maken.
De bankwet en ‘de belasting’ zijn handelsinstrumenten van ‘de staat’, een onderneming.
Elke mens is vrij geboren, als soeverein, niet als eigendom, of lid, van staat of kerk.

Geboorteaangifte, of inschrijving in een bewolkingsregister verandert dat niet.
Je bent, altijd, eerst, soeverein; en daar waar je je aansluit bij een gemeenschap, kan die gemeenschap je nimmer ‘de wet voorschrijven’.
Immers, als dat het geval ware, dan bepaalt een ander je wil en je leven, en ben je slaaf.
Slavernij, heeft nu wereldwijd verboden.

Hieronder leg ik uit waarom je, per definitie, al een bank hebt.
DEEL 1 liet zien dat een BANK de totale waarde van Samenleving is.
Je bent daar deel van; dus je hebt per definitie aandeel in de BANK.
Hieronder laat ik hetzelfde op een andere manier zien, in 4 stappen:

  1. koop aandelen in een bank
  2. koop een bank
  3. koop goud en vorm een bank
  4. vorm een bank zonder goud

Stappen 1 en 2 blijken een paradiox te zijn: hoe kan je een bank kopen met geld wat je van de bank krijgt?
Stap 3 blijktachteraf zinloos: waarom goud kopen, als je het berdernooit gebruikt?
Stap 4 is het logische gevolg: je hebt geen goud en geen geld nodigom eenbank en geld tevormen.
Sterker nog, het blijkt dat je waarde van bankgeld op je eigen inzet in je Tijd van Leven is gebaseerd...

1) Koop aandelen in een bank

Stel je voor: je bent al gebruiker van een bank, en koopt aandelen in die bank.
Op die manier gebruik je geld van die bank, om zeggenschap in die bank te kopen.
Met andere woorden, je zeggenschap is gebaseerd op iets wat je om te beginnen al van die bank had ‘gekregen’: bankgeld.
Dat betekend dat je ‘zeggenschap’ ontleend is aan de waarde van een ander.

Als aandeelhouder kan je het beleid van de bank ten dele bepalen.
Je bent geen eigenaar van de bank, dus de belangrijkste bepalingen kan je niet bepalen.
Maar vooral kan je niet de waarde van het geld bepalen; omdat die bank geen geld kan maken.
In die zin ben je slechts eigenaar van een bank (een bedrijf) niet van waarde (geld).

2) Koop een bank

Stel je voor: je koopt een bank.
Dat is hetzelfde al wanneer je met geld wat je hebt een bank opzet.
In beide gevallen moet je eerst geld hebben, wat van een bank komt.
Je kan dus nooit een bank kopen; je koopt je slechts in bij een bestaande bank.

Hier geldt dus hetzelfde als hierboven.
Je ontdekt dat je eigenaar van een bank bent, maar niet van geld; de waarde.
Je bent nog steeds ondergeschikt aan de waardebepaling van een ander.
En, als een ander je (geld)waarde kan bepalen, kan die die ook ontnemen.

3) Koop goud en vorm een bank

Stel je voor: je begrijp wat hierboven staat; en je koopt goud.
Op basis van dat goud geef je eigen geld uit.
Op die manier kan je dan de waarde van je eigen geld bepalen.
Maar besef je niet, dat je eerst met geld dat goud moest kopen?

Besef je ook dat je dat goud, nadat je het kocht, verder niet gebruikt?
Dat goud blijft gewoon ergens liggen; er wordt verder niets mee gedaan.
Waarom niet? Je kan er mooie sieraden en instrumenten mee naken...
Maar het feit blijft: goud heeft geen eigen waarde; ‘je kan het niet eten’.

4) Vorm een Bank

Ga nu eens uit van het meest basale gegeven, van de 3 stappen hierboven.
Als je goud koopt, met geld, dan doe je dat op basis van eigen inzet.
In principe verkoop je tijd van leven, voor het kopen van ... geld.
Lenen van bankgeld is per definitie in ruil voor het ‘verkopen van je ziel’.

Immers: als je werkt voor geld, dan werk je voor een ander.
Op dat moment vergeef je je Tijd van Leven aan een ander.
Je verpand je Vrije Keuze aan iemand die bepaalt wat je ‘moet’ doen.
Zoals in DEEL 1 staat: verkoop van je wil is het verkopen van je ziel.

In DEEL 2 hierboven kan je lezen dat je met goud je eigen bank kan maken.
Daar werd ook al uitgelegd dat je dat gekochte goud dan verder niet gebruikt.
Stel je voor: iedereen legt 1 kilo goud in, en wordt zo mede-eigenaar van de bank.
Maar denk nu eens een stap verder: stel dat iedereen virtueel 1 kilo goud inlegt (want dat goed wordt immers niet gebruikt...): dat is dan toch hetzelfde?

En jawel: zo kom je dan uit op dezelfde conclusie als na al die stappen in DEEL 1.
Je kan gewoon met anderen samen afspreken dat je elk virtueel goud inlegt.
Iedereen die meedoet, krijgt per definitie een directe geldwaarde toegerekend.
Voor die waarde aan geld hoef je verder niets te doen: dat ‘geld’ kan je circuleren.

Conclusie

Je hebt géén geld of goud of tijd van leven nodig om een bank te vormen.
Tijd van leven heb je al: dat is je basiskapitaal in je beleving van leven.
Het enige wat nodig is, is dat we dat voor elkaar erkennen.
Met andere woorden: je deelname in de bank is hetzelfde als je inzet in samenleven.

Daar is verder niets voor nodig; jij kiest hoeveel je met anderen wilt samenwerken.
Het gaat helemaal niet over geld; het gaat om je meerwaarde in samenleving.
Onze meerwaarde voor elkaar wordt bepaald door de manier waarop we elkaar helpen.
Door wat we samen doen, vormen we, maken we, meerwaarde; meer waarde.

Een bank is dus niet anders dan een geld’ige afspraak.
Daarin vertegenwoordigt iedereen die wil meedoen eenzelfde waarde.
Door de manier waarop dat wat je doet anderen ondersteunt, heb je meerwaarde.
Daardoor ontstaat wederzijdse waardering, met aandeel in nieuwe waarden voor allen die daarin  meedoen.

    Ik stelde mijzelf ooit de vraag: kan je cultuur hebben ZONDER geld?
    Het antwoord is eenvoudig: geld is het gevolg, en een uiting, van cultuur.
    Cultuur is en samenleving met meerwaarde doordat mensen elkaar ondersteunen.
    Je hebt géén geld nodig om dat te beginnen; je leven zelf is je waarde.

Waar het om gaat is hoe je dat leven inzet.
Leeft je alleen; of leef je samen?
In samenleving ontdek je dat je meerwaarde gewaardeerd wordt.
Vanuit het samenspel voor je aandeelhebber van wat je met anderen produceert.

Dit is dan de aanpak: je wordt lid van een bank; je vormt samen een bank.
Iedereen die daarin meedoet, krijgt dezelfde hoeveelheid virtueel geld.
Via dat geld kan je elkaar ondersteunen en stimuleren; waarderen.
Daardoor ontstaan nieuwe waarden: kunst, uitvindingen, wetenschap en nieuwe producten.

    “Bank” is dus HETZELFDE als samenleven.
    ”Geld” is dus HETZELFDE als eigenwaarde.
    ”Kwantiteit” is dus HETZELFDE als kwaliteit.
    ”Financieren” is HETZELFDE als investeren.

Maar verder is alles anders.

    Je kan dit geld niet lenen, alleen geven.
    Je hebt nooit schulden, alleen overvloed.
    Je kan niets stelen, alleen delen.
    Je betaalt nooit belasting, maar biedt elkaar verlichting.

HET ENIGE WAT VAN BELANG IS, IS DAT JE WEET DAT JE AL BANK BENT.
Op basis van je bestaan, heb je al waarde in het leven.
Besluit je om deel te nemen in samenleven, dan deel je (en vermenigvuldig je) je waarde.
Die wordt je direct toegekend in de vorm van Bankgeld.

Bankgeld is in die zin een directe waardering van deelname in de samenleving.
Het is letterlijk het omgekeerde van wat je ziet in een maatschappij/staat.
Daar moet je betalen om te leven en te overleven.
Hier wordt je direct gewaardeerd en beloond als je in samenleven meedoet.

De gevolgen zijn enorm, en de verschillen immens.
In de maatschappijstaat bestaat diefstal en belasting; in feite is dat hetzelfde.
Onder soevereinen is er wederzijdse ondersteuning en waardering; ook dat is hetzelfde.
In de Aardebank/Lotusbank is dat te beleven: aan jou de keuze of je wilt meedoen.

    Apart wordt uitgelegd hoe hierin jouw geld op jouw naam staat.
    Daarin wordt ook duidelijk waarom dat geldt alleen levensbehoeften dekt.
    Maar omgekeerd, dat alles wat je meer doet, je aandelen oplevert, met meer waarde.
    En hoe dat samen leidt tot hoge cultuur zonder criminaliteit.

Nogmaals, maar nu met andere woorden

Langzamerhand wwordt mensen duidelijk dat bankgeld niets waard is.
Bankgeld wordt aangemaakt in een computer (bit), of gedrukt (papier).
Het heeft geen eigen waarde, en wordt gebruikt omdat belasting dat verplicht.
Bankgeld laat zien dat regering en banken samen één systeem zijn.

Met dat idee in gedachten, denk nu eens even verder.
Als je een bank wilt opzetten, denken de meeste mensen aan het inleggen van geld.
Echter, dat kan niet: hoe kan je geld inleggen in een bank, als een bank geld uitgeeft?
Het is duidelijk dat je éérst een bank moet vormen, vóórdat je geld kan hebben.

Stel het je daarom even anders voor: je legt elk, samen, goud in.
Dan kan je met dat goud samen een goudvoorraad vormen.
Op basis van die voorraad goud kan je dan ‘waardepapieren’ uitschrijven.
Die ‘waardebewijzen’ kan je dan onderling circuleren, als geld.

Dat goud speelt daarbij verder geen rol: dat blijft op voorraad liggen.
Omdat dit het geval is, hoef je dat dus niet eens in te brengen bij ‘de bank’.
Immers, het maakt NIETS uit wáár dat geld ligt; in the kluis of thuis.
Maar dat betekent ook, dat als iedereen goud inlegt, en dat thuis kan bewaren, dat je geen geld in de kluis hoeft te hebben.

Sterker nog: dat betekent ook dat je géén goud thuis hoeft te hebben.
Immers, iedereen legt evenveel goud in; en iedereen samen circuleert papiertjes.
Het maakt dan in feite niet uit of je goud thuis hebt of niet.
Want dat goud zou je eerst alleen maar ergens moeten kopen.

Maar daarna wordt dat verder door niemand meer gebruikt.
Het enige wat dat goud betekent, is dat je ooit geld uitgaf om dat goud te kopen.
Maar goud moet je kopen met geld, of met arbeid; dus door slavernij voor een ander.
En, goud kan je niet eten; dus in de praktijk is het zelfs net waard.

Dus, in plaats dat iedereen evenveel goud inlegt, kan je direct stellen dat iedereen evenveel waard is.
En op basis van die gelijkheid in waarde, iedereen evenveel geld op naam stellen.
Dat papiergeld kan je dan onderling circuleren.
Dat geld staat in feite op naam.

Doordat iedereen evenveel geld ‘inlegt’ is er nooit inflatie.
Immers, er komt nooit meer geld ‘in roulatie’.
Terzij, natuurlijk, andere mensen meedoen.
In dat geval komt er voor elke mens meer die meedoet, meer geld beschikbaar.

Daarin zie je dan ook direct, dat rijkdom door samenwerking wordt bepaald.
Ook zie je direct, dat je jezelf alleen kan verrijken door anderen te verarmen.
Maar omdat iedereen als uitgangspunt al evenveel waard is, zie je dat het verschil slechts is bepaald door verschil in inzet voor de gemeenschap.
 

NavLeft NavUp NavRight
[LotusBank] [Basisfilosofie] [Ontwikkeling] [Presentaties] [Plannen] [Projecten] [Productie] [Oplossingen] [Overeenkomsten] [Wat is Nieuw?!]